چند سروده قدیمی

1)

تو که چشمت، کبود ِ خوش رنگ است 

سینمایی ترین نماهنگ است 

تو که یک عالمه ، نمک داری 

شور ِ شهزاده ی ونک داری 

در تو طرحی جدید می بینم 

موج ِ نویی،‌ پدید می بینم 

شهرت ِ لعبتِ ونوس از توست 

ناز ِ رویایی ِ عروس از توست 

چشم هایت ترانه ی هستی ست 

نردبان ِ طلاییِ  مستی ست 

با توام جبرئیل° فرشته ی ناز !

سوره ی نرگس ِ بهشته ی ناز ! 

شور ِ شیرین ِ ارغوانی عشق ! 

مستی ِ تند ِ زعفرانی ِ‌عشق ! 

بی تو حجم ِ ترانه ام هیچ است 

اضطرابات ِ پیچ در پیچ است 

بی تو انگور ِ تلخ ، ‌شیرین نیست 

دامن ِ سیم ساق،‌ چین چین نیست 

بی تو نِی ،‌  هور می زند دائم 

دل من،‌ شور می زند دائم

بی تو قدر ِ هزار قد مُردن 

بی تو تا قامت ِ تو پژمردن - 

- شده کار ِ تمام ِ روز و شبم 

شهد ِ شیرین ِ شیره ی رطبم

***

زندگی خنده دار شد بی تو 

قسمت ما،‌ انار شد بی تو 

زندگی بی تو،‌ کفن و دفن ِ  تن است 

جان بدون تو،‌ بی خیالِ  تن است 

جان من! بالش دلم نرم است 

در کنار تو،‌ عشق دلگرم است 

من به جان ِ تو بی تو می میرم 

خشت بر درب ِ عشق،‌ می گیرم

2 )

تو 

همه  شعر ِ منی 

تو که در شعر نباشی 

             شعر 

                   اندازه ی "  بی احساسی " ست

3 )

بهشت می شوم 

وقتی به سرم می زند، 

           هوای چشم هایت

                               بی گـندم و سیــب